2007/Feb/15

ว่ากันว่า SouL Mate ( คู่แท้ทางจิตวิญญาณ )ของคนเรานั้น ไม่ได้มีอยู่เพียงแค่คนเดียว คนๆนี้ที่ผมพบเจอผมมั่นใจที่สุดว่าเป็น SouL Mate ของผมคนนึงในชาตินี้ เพียงแต่ เรา2คนไม่มีโอกาสจะได้พบหน้ากันแล้ว

ผมกับเค้าพบเจอกัน ในมหาลัย เพียงแต่ ตอนแรกเค้ามาจีบเพื่อนผม แต่ ไม่รู้สิ ไม่รู้ อะไรทำให้เราสองคนใกล้ชิดกันมากก็ไม่รู้ ที่แน่ๆ หลังจากที่เค้ากับเพื่อน ผมเลิกกันไม่นาน เพื่อนของผมและ โอ๋ (คนนี้ชื่อโอ๋ครับ) ก็ไม่ถูกกัน เพื่อนเค้าไม่ชอบผม เพื่อนๆผมก็ไม่ชอบเค้า นี่รู้สึกเป็นเพียงอุปสรรคแรกของการคบหา จริงๆแล้วระหว่างที่ผมกับเค้าคกันอยู่นั้นมันเหมือนแอบคบเลยหล่ะคับ เพราะตอนนั้นผมกับเค้าก็ ติดเพื่อนด้วยกันทั้งคู่ ซึ่งนั้นหมายถึงว่า ถ้าเพื่อนรู้...ก็มีเรื่อง กาลเวลาผ่านไป เรารู้ว่าเรา2คนเลิกกัน เพียงแต่เวลาพบหน้ากันนั้น มันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดเลยก็ว่าได้ ต่างคนต่างปลดปล่อยความรู้สึกตัวเองออกมา (แต่นั่นมันน้อยนิดนัก เพราะเวลาผมกับเค้า แทบจะเรียกได้ว่า พบเจอกันน้อยครั้งมากๆ )

วันเวลาล่วงไปจนถึงปีสี่ เราสองคนได้พูดความรู้สึกที่มีให้กันตลอดเวลาที่อัดอั้นมานาน 4ปี ที่ไม่มีโอกาสได้พูดคำๆนั้นเลย

พอเรา2คนพูดออกไป...ก็รู้ว่า...มันสายไปแล้ว...สายไป..ที่ไม่ยอมเข้าใจความรู้สึกตัวเองตั้งแต่ตอนนั้น...ไม่เข้าใจ ไม่กล้าเข้าใจ ...แต่ผลสุดท้ายของการไม่เข้าใจนั้น มันก็มาถึงเวลาที่..ต้องลาจาก... พอเรียนจบก็แยกย้ายกันไป...ผมเปลี่ยนเบอร์ เค้าเปลี่ยนเบอร์...ไร้ซึ่งวิธีติดต่อกัน ... แต่ผมได้ข่าวคราวเกี่ยวกับเค้าอยู่นะ ได้จากเพื่อนๆที่ได้เจอเค้าประจำ แบบเหตุบังเอิญ แต่ผมนี่ดิ อยากเจอจะตาย ไม่มีวันพบเจอ...

วันรับปริญญา ผมรู้ว่านี่เป็นโอกาสเดียวที่จะพบเจอกัน วันแรกที่กลับไปมหาลัย ผมก็เจอเค้าคนแรกเลยหล่ะ เค้าก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน เลยมากินข้าวที่โรงอาหาร คุยกันได้สักพัก...นานทีเดียวหล่ะ มันเหมือนเวลาหยุดนิ่งเลย ....เวลาที่มีแต่ผมกับเค้า2คนเท่านั้นท่ามกลางผู้คนมากมาย น่าแปลกเนอะ ผมไม่คิดขอเบอร์เค้า เค้าก็ไม่คิดขอเบอร์ผม...แต่เรา2คนก็เข้าใจนะคับว่า ทำไม ..ต่างคนต่างอยากให้เรื่องราวยุติลงแค่นั้น ...ก่อนจากกันเค้าเป็นคนบอกผมว่า...ถ้าดวงชะตาเรา2คน ต้องกัน...ก็ต้องหากันให้เจอในงานรับปริญญา...

เชื่อมั๊ยครับ วันที่ซ้อม กับวันรับรวมทั้งหมดคือ 4วัน ผมันเป็น4วันที่ผมกวาดสายตาอย่างมีความหวังมากๆ เพื่อนผมที่ไม่ชอบมันก็จะเจอมันบ่อยที่สุดเลยหล่ะคับ มันคอยบอกผมว่าโอ๋ อยู่ที่ไหน เวลามันเจอโอ๋ มันก็บอกโอ๋ว่าผมอยู่ไหน...แต่ เสียดาย...คลาดกันตลอด

จบผมถอนใจในวันรับปริญญา ไม่เจอแล้วหล่ะ ผมเตรียมตัวไปเลี้ยงฉลองกับเพื่อนๆ+รุ่นน้อง รู้มั๊ยครับ ผมเจอโอ๋ระหว่างที่เดินไป ผมแทบร้องไห้เลยหล่ะ โอ๋เค้าก็เดินเข้ามาหา แล้วบอกว่า "นาย ไปอยู่ที่ไหนมา...เราหาจนทั่วเลยนะ"ผมงี้ฟังเสร็จน้ำตาซึมเลยหล่ะ แต่ผมไม่สามารถทำไรได้ เค้ามากับครอบครัวเค้า และกำลังจะกลับ ผมรู้เลยหล่ะว่านี่เป็นการพบเจอกัน...ครั้งสุดท้ายจริงๆ...ถ่ายรูปด้วยกัน...และ กอดกันครั้งสุดท้ายก่อนจากกัน... เค้าเองก็เป็นฝ่ายขอเบอร์ผมก่อน...ผมให้ไป และแลกเบอร์กัน...ถึงเวลาแล้วสินะที่เราต้องจากกันเสียที...ผมหยุดมองเค้าขับรถไปแถมกลั้นน้ำตาไว้ด้วยนะนั่น...พอรถเค้าจากไปผมงี้ บ่อน้ำตาแตกเลยหล่ะ SouLmateของผม

...แต่ผมเองก็รู้นะว่า Soul Mateของผมไม่ได้มีแค่คนเดียวในชาตินี้ เพียงแต่ ผมรู้และเข้าใจว่า โอ๋คือ1ในโซลเมทของผมคนหนึ่ง และผมไม่เสียใจเลยที่ตัดสินใจเปลี่ยนเบอร์อีกรอบโดยไม่ได้บอกโอ๋...ผมรู้ว่าผมรักเค้า แต่อนาคตเค้าต้องเดินหน้าต่อไป..ไม่มีไรหรอก ก็แค่อยากเขียนเนื่องในวันแห่งความรักเท่านั้น เรื่องราวของโซลเมทของผมคนนึงที่ผมพบเจอ

....คนเราเกิดมาเพื่อตามหาใครสักคน ผมเองดีใจนะ ที่ผมได้พบเจอแล้ว.. เพียงแต่ ....ผมเองก็ต้องเดินตามหาโซลเมทของผมต่อไป...

( นี่เป็นเอนทรี่แรกที่ผมเขียนถึง คนอื่นที่ไม่ใช่ blue guy ของผม แต่มันคือเรื่องจริงสำหรับแฟนเก่าผมคนนี้ ..คนที่ผมมั่นใจว่า คือSoulmate คนนึงที่เกิดมาเพื่อตามหากัน และพบเจอกัน... ปล.อยากเขียนให้มันเข้ากับเทศกาลแห่งความรักด้วยหล่ะ เลยเขียนเรื่องโซลเมทอะ )

Comment

Comment:

Tweet


ยิ้มให้กับความรัก..จะยังไงก็ได้รัก
#8 by romyen At 2007-02-21 19:03,
คนบางคน แค่ชั่วขณะที่เขาผ่านเข้ามาในชีวิต กลับประทับติดอยู่ในความทรงจำของเราได้ นานแสนนาน

ยินดีที่คุณได้เจอใครคนนั้น นะครับ
#7 by CaNDY CoME BaCK At 2007-02-21 10:41,
สบายดีไหมจ๊ะ
#6 by ฟ้าบ่กั้น At 2007-02-19 13:49,
"เพราะรักแท้ ฉันมีได้แค่ครั้งเดียว"

#5 by LiFe Room At 2007-02-18 18:58,
โอ้ แชมป์อารมณ์เปลี่ยวรึ งิงิงิงิ

ป.ล.คงไมมีสำนักพิมใหนคิดสั้นรับงานเขียนห่วยๆของผมหรอก งิงิงิงิ
#3 by Faceelon At 2007-02-16 20:45,
เชื่อว่าคู่แท้มีหลายคนเหมือนกันค่ะ แต่ว่าคนที่ใช่จริงๆคงยังไม่เจอ
ซึ้งมากเรยอ่า

เสียดายเวลาเนอะ

เอาน่าจงตามหาคนที่ใช่สำหรับเราต่อไป

#1 by ตุลย์บังกะโล...* At 2007-02-15 22:03,