Bare Foot In The Heart : การเปลือยเท้าสู่...โลกอันบริสุทธิ์
หลายวันมานี้..ผมได้พบเห็นใครหลายคนต่างก็พบเจอแต่ความหม่นเศร้าถายในจิตใจ หรือบางคน อาจมีการลงเอยและเริ่มต้นกับชีวิตใหม่ทั้งดีและไม่ดี..
ขอเพียงทุกคนที่อยู่ในโลกอันสับสนวุ่นวายนี้ ลองหลับตา..และใช้จิตใจอันบริสุทธิ์(ที่ยังคงเหลืออยู่) มองย้อนดูตัวตนของตัวเอง
อาจบางทีสิ่งที่พบเจอคงจะเป็น บางสิ่งที่หลงลืมไป..หลงลืมในช่วงเวลาที่เราระเริงกับการใช้ชีวิต อย่างรีบร้อน บนโลกที่ถูกเหวี่ยง...
อาจบางทีเรายังคงย้อนกลับไปหา จิตใจที่บริสุทธิ์นั้นได้ ขอเพียง ลองหลับตามองดู...เท่านั้น...
หรือ อาจบางที เราลองปรับเปลี่ยนชีวิต จากเดิมมาเปลี่ยนเป็นชีวิตในมุมมองใหม่ ไม่แน่ เราอาจค้นพบอะไรบางอย่างก็เป็นได้
...ไม่แน่... ไม่แน่...ไม่แน่...
อันที่จริงนี่เป็นชื่อเทศกาลละครเวทีปีที่ผมและเพื่อนๆทำนะครับ มีทั้งหมด 15 เรื่อง แต่ในบทความอันนี้ผมจะนำชื่อเรื่องมา ตีความและเขียนใหม่ ในแบบฉบับของผมเอง หวังว่า 15เรื่องนับจากนี้ไป คงอยู่ในใจทุกคนนะครับ อิอิ อ่อลืมบอกไป 15 เรื่องนั้นผมจะเขียนเอ็นทรีละเรื่อง นะครับ (เพื่อฉลองครบรอบ2ปีกับละครเวทีที่รุ่นผมทำ) ปล.เรื่องที่ผมทำ มีเรื่องเดียวแหล่ะ