จากเรื่องของคุณเซงเป็ดที่ มีเพื่อนส่งให้ตั้ง60หน้าอ่ะ

ไม่รู้สิ ตอนนี้ เราหลังจากที่ได้อ่านเรื่องของคุณเซงเป็ดแล้ว มันทำให้เรานึกย้อนกลับมาที่ตัวเองนะ..

ว่าตอนนี้เราทำไรอยู่..

เรากลับตอบไม่ได้..

แต่ดูเหมือนคำตอบมันมีอยู่แล้วหล่ะ..

--ขอบคุณนะคุณเซงเป็ด นายทำให้เรามีความรู้สึกแบบนั้นกลับมาบ้างอีกครั้งแม้จะน้อยก็ตามที..

--การที่ผู้ชายคนนึง..ยอมเป็นเกย์เพื่อใครคนนึงมันอธิบายยาก..หากไม่ใช่ความรักล้วนๆ

--การที่..ผู้ชายคนนึงไม่อยากทำตามความฝันของตนเองแต่ก็ต้องทำ..นี่ก็เรียกความรัก..

--การที่ ทำอะไรเพื่อใครคนนึง มันก็คือความรักแล้วหล่ะ..

--ความรัก ที่แม้แสวงหา แต่ก็ไม่พบเจอ เพียงแต่มันมีอยู่จริง

อ่านเรื่องคุณเซงเป็ดแล้วทำให้คิดถึงใครบางคนจริงๆ ใครคนนั้นที่เค้าไม่เคยสนใจเราเลย ผมอยากบอกเค้าว่า ผมรักเค้าหมดหัวใจ แม้จะเจ็บ แต่ผมก็รัก..รักผมปฏิเสธคำๆนี้ไม่ได้ ถึงไม่รู้ก็เถอะว่ามันเริ่มได้ไงแม้จะเริ่มจากคำว่าเพื่อนก็ตามที..ผมรักคุณนะ รัก...ผมพูดอย่างที่ผมคิดจริงๆ..คิดถึงคุณนะ ..ผู้ชายสีน้ำเงิน..

ถึงแม้..การให้ใจใครไปทั้งหมดใจ แต่ได้เพียงกลับมาแม้เพียงนิด..มันก็ทำให้ผมดีใจที่สุดแล้วหล่ะ หรือถึงไม่ได้กลับมาเลย แค่เพียงคุณรับรู้ด้วยหัวใจว่าผมรักคุณ..มันก็ยังดีกว่าการที่เค้าไม่รับรู้เลย..

เรื่องความรัก เรื่องความรู้สึกมันเปราะบางและห้ามกันยากนะเนี่ย..แต่ยังไงก็ตามที..หลังจากที่ได้อยู่กับตัวเองถึงจะคิดอะไรได้หลายอย่างๆจริงๆ..แต่ผมก็รัก..