2007/Aug/11

"กี่วัน..กี่วันมาแล้วที่ไม่เจอ...กี่คืน..กี่คืนที่ดฝ้ารอแต่เธอ แต่เธออยู่ไหน.."

อุ่นใดๆ โลกนี้มิมีเทียบเทียม
อุ่นอกอ้อมแขนอ้อมกอดแม่ตระกอง
รักเจ้าจึงปลูก รักลูกแม่ย่อมห่วงใย
ไม่อยากจากไปไกล แม้เพียงครึ่งวัน
ให้กายเราใกล้กัน ให้ดวงตาใกล้ตา
ให้ดวงใจเราสองเชื่อมโยงผูกพัน

อิ่มใดๆ โลกนี้มิมีเทียบเทียม
อิ่มอกอิ่มใจ อิ่มรักลูกหลับนอน
น้ำนมจากอก อาหารของความอาทร
แม่พร่ำเตือนพร่ำสอน สอนสั่ง
ให้เจ้าเป็นเด็กดี ให้เจ้ามีพลัง
ให้เจ้าเป็นความหวังของแม่ต่อไป

ใช่เพียงอิ่มท้อง
ที่ลูกร่ำร้องเพราะต้องการไออุ่น
อุ่นไอรัก อุ่นละมุน
ขอน้ำนมอุ่นจากอกให้ลูกดื่มกิน

**อิ่มอุ่น ศุบุญเลี้ยง**

แม่..

แม่ไม่อยู่..

รู้มั๊ย..แคมป์คิดถึง..

ช่วงนี้ หันไปมองทางไหน..ก็จะมองเห็น บรรยากาศที่น่าอิ่มอุ่น..บรรยากาศที่เต็มไปด้วยความรัก ที่อบอวลไปด้วยความผูกพัน..บรรยากาศของ"แม่กับลูก..."

ไม่แปลกเนอะ ก็มันช่วงวันแม่นี่นา...

หลายปีก่อน เราเอาพวงมาลัยไปให้แม่ในวันแม่...

ปีก่อน..เราทำบุญไปให้แม่...

ปีนี้หล่ะ..เราก็คงทำบุญไปให้แม่อีกแล้ว...คิดถึงม๊านะ อยากให้รู้ว่าตอนนี้ลูกชายคนนี้สบายดี..และเป็นผู้ใหญ่ขึ้นด้วย(มั๊ง)

---น่าแปลกที่แทบทุกปีเรามักจะร้องไห้ให้กับเทศกาลนี้... แต่ร้องเพราะรับรู้ถึงความผูกพัน..แต่ปีนี้ เราก็ร้อง...แต่ร้องด้วยเหตุผลว่า คิดถึงแม่ขึ้นมาจับใจ ในขณะที่มองไปเห็นคนอื่นร้องเพลงแม่ อ่านบทความเกี่ยวกับแม่ ก็ร้อง อะไรที่เกี่ยวกับแม่ก็ร้องๆๆๆ---

เฮ้อออ...แคมป์รักม๊านะครับ

ชาติหน้าเราจะเกิดมาเป็นแม่ลูกกันอีกอย่างที่แคมป์สัญญาไว้

2007/Jul/22

...เมื่อไม่นานมานี้...จู่ๆก็มีคนบอกเราว่า...

" พี่แคมป์ขอบคุณครับ...ถ้าไม่มีพี่..พวกเราก็ไม่รู้จักกัน"

คำพูดจาก รุ่นน้องคนหนึ่ง ในวันรับปริญญาของมัน ( เคยแอบมองตอนปี3...ตอนนี้สนิทกันมาก ...) จากคนที่เคยแอบมอง ตอนนี้ รู้จักกันและก็ผูกพันกัน..ช่วยเหลือต่อกัน และเป็นพี่-น้องกัน น่าแปลกเนอะ ชะตาชีวิตเนี่ย...

ใครจะรู้ว่าคนบางคนต่อหน้าเรา ไม่แน่ว่าอาจจะมีโชคชะตาที่เกี่ยวโยงกันก็เป็นได้ ..

ใครบางคน เพียงแค่เป็นคนที่รู้จัก แต่ก็รู้ได้ทันทีว่า..ชาติก่อน พวกเราเคยพบเจอกันมา...หรือ เคยมีโชคชะตาร่วมกัน..และชาตินี้ก็เลยต้องมาร่วมชะตากรรมอีก..

โชคดีแค่ไหน..

*********

เราตอบกลับไปว่า "ไม่ใช่เพราะเราหรอก เพราะโชคชะตาต่างหากที่พาให้รู้จักกัน"

*********

ใครบางคน อาจบางที เมื่อตอนเรียนอยู่ไม่ค่อยคุยกัน...แต่พอมารู้จักันผ่านอินเตอร์เนท กับรู้สึกผูกพันธ์กันอย่างประหลาด...

ใครบางคน ไม่เคยแม้แต่พบหน้า...ในวันนี้กับมีความรู้สึกดีๆมอบให้กัน...

สำหรับใครบางคน...ที่เคยผูกพันกันอยู่แล้ว กับหมางเมินกันไป

หรือใครบางคน ที่ผูกพันกันอยู่แล้ว ความสัมพันธ์ก็แน่นแฟ้นขึ้น....

อาจบางที...นี่เป็นคำตอบของโชคชะตา มั๊งนะ...ที่นำพาอะไรหลายๆอย่าง และกำหนดทุกอย่างไว้แล้ว...

2007/Jul/13

นานมาแล้ว..ที่ความรู้สึกของ "วันศุกร์" ได้หายไปจากชีวิต

2-3เดือนที่ผ่านมา หลังจากการทำงานที่แสนเหน็ดเหนื่อยของแต่ละวัน แต่กับมีคำถามขึ้นมาคำถามหนึ่งว่า..."วันศุกร์" หายไปไหน ไม่เข้าใจ...

ทั้งๆที่เมื่อก่อน ในช่วงเย็นของวันศุกร์จะรู้สึกสดชื่นเป็นพิเศษ เหตุเนื่องมาจาก จะได้หยุดพัก..ในวันรุ่งขึ้น...

แต่ตอนนี้ พอเย็นวันศุกร์ปั๊บ..เอ๊า ไม่ต่างอะไรกับ เที่ยงวันจันทร์-บ่ายวันอังคาร-เย็นวันพุธ - เช้าวันพฤหัสเลยนี่นา... เป็นแค่ความรู้สึกว่า เย็นแล้ว เลิกงานกลับบ้าน แค่นั้น...

แต่ที่ดีใจที่สุดคือ "เย็นวันศุกร์" ได้หวนกลับมา หลังจากที่เราเฝ้าคำนึงหามันมานานแสนนาน..ไม่รู้เป็นเพราะอะไร..แต่เมื่อมันกลับมา มันทำให้มีความสุขจริงๆนะ พอรู้สึกว่ามันกลับมาปั๊บบบบ!!! ก็รีบไปดูแฮร์รี่พอตเตอร์ทันทีเลย......

.....มีความสุขจัง.... วันนี้วันสุ๊กกกกกกก